Aabiii, burda cips vardı nooldu..?
- Yedim.
- E burda kurabiyeler vardı..?
- Onları da yedim.
- Yaa kolayı nereye koyduun?
- İçtim.
- Boşanda semerini ye be yuh! Burda yarım bi çukulata var yiyorum ona göre!
- Yiyemezsinkiii yaladım ben onu

- Abi çay bardakları nerdee…?
- Ulan bide evin kızı olacaksın, hayret bişey yaa!!!
- Ya söylesenee..
- Tuvalete bak rezarvuarı içindeydi en son!
- E hani yok burdaaa…?

- Abi ojemi gördün müü…?
- Ben sürüyorum şindi bi dakka. Kurusun rötuş yapıp vericem manyak mısın kızım sen ne biliyim ben senin ojeni…!

- Ya abii fırın nasıl açılıyodu???
- Açıl susam açıl diyosun açılıyo…

- Saçımı kestirdim baak nasıl olmuş?
- G.t üme benzemişsin…
- Yaa anne g*tüme benzemişsin diyoo!
- Öyle mi dedim pardon g*tüme hakaret etmişim…
- Ya annneeee!

- Baaak kaşlarımı aldırdım nasıl olmuuş?
- Yuh alna bak Atatürk hava limanı gibi…!
- Böhüüüü

- Ciyaaak örümceekkkk anneciimm!
- Spider Man’in posterini odana asarsın ama…

- Abi saç kurutma makinesini gördün müüüü?
- Valla tost makinesiyle sevişiyodu en son…
- Bi kerede doğru cevap ver bee…!
- Tamam be yedim!
- Bak buna inanırım işte.

- Kimdi o ?
- Kim kimdi?
- Arayan
- Ne zaman?
- Demin telefonda konuştuğun kimdi diyorum lafı dolaştırma
- Osman…
- Hımm… Osman senin 1.90′a 90 bi abin olduğunu bilio mu?
- Eee bilmese de olur bence…
- Hımm…

- Biricik kardesim benim dunyanin en guzel kizkardesi canimm..
- Param yok, su getiremem, bakkala gidemem ders çalışıom…
- Allah cezanı vermesin ben istemesem seni yapmiyolardi ama!

- Kalk yemek ısıt bana hadi koş koş koş firla…
- Ya bi gün de kendin yap bi işini ya, Allah’ım neydi günahim!
- Ne? Yarın gece çıkmak istemiyo musun?
- Dolma mı tavuk pilav mı?

- Kız git bana falan filan al getir bakkaldan…
- Getirmem!
- Getir lan!
- Getirmem kendin al!
- Doverim!
- Dovemezsin!
- Doverim!
- Dovemezsin!
- Gidiklarim!
- Hangi bakkal demiştin abi?

hikayede.COm hikaye hikayeler hikayeleri hikayesi sitesinde Bu masal fikra siir yazi mesaj makale toplamda 247, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Yarım saat olmuştu. Hemşire geldi. ?Bir misafirimiz daha var ama görmek ister misin?.? Kız gözlerini hemşireye dikti. ?Deden geldi.? Dedi. Kız başını salladı ve yüzü güldü. Kapıya koştu. Dedesi elinde paketlerle kapıda bekliyordu. Boynuna atıldı. Kız 18 yaşındaydı nerdeyse. Bir çocuk gibiydi. Ne zamandan beri çocuk gibi sevilmemişti. Dedesi koltuğa oturdu. ?Nasılmış benim güzelim? Kusura bakma yavrucuğum, işler yüzünden seni ihmal ettim. Affet beni.? Dedi. Kız dedesinin boynuna atıldı. Çoktan affetmişti. Dedesi saçlarını okşadı. Hemşire uzaktan izliyordu onları. Sonra doktor geldi. Üzerinde önlüğü yoktu. Tam çıkıyormuş, bir uğrayayım demiş dedesinin geldiğini öğrenince. Hemşireyi dışarı çağırdı ve ona bu akşam kızı serbest bırakmak istediğini söyledi. ?Dedesiyle hasret gidersin.? Dede konuşuyor, kız dinliyordu. Ufak tefekti zaten, hala çocuktu onun gözünde. Bir çocuk gibi seviyordu onu. Doktor veda edip gitti. Hemşire yalnız bırakmadı bütün akşam boyu.Dedesinin gitme vakti gelince kız ağlamaya başladı. Neden ağlıyorsun deyince kız hemen bir kağıt kalem getirdi. Bu sırada hemşire ve dede konuşuyorlardı. Kız şu satırları yazdı: ?Dedeciğim, bugün kendimi bir gemide gördüm. Beyaz tülbent vardı. Yanımda birileri vardı. Ama tanıyamadım. Ağladım. Doktora da bir şey demedim. Seni çok özlüyorum. Herkesi çok özlüyorum. Ne olur beni bırakma.? Dedesine verdi, dedesi okumaya başladı. Tam üç yıldan beri bu hastanedeydi kız. İlk defa yazı yazmıştı. Hemşire çok şaşırdı ve buna bir gelişme gözüyle baktı. Ya yakında? Dedesi ikna etmeye çalıştı kızı ama kız bırakmadı ellerini. ?Yavrucuğum ben hiç bırakır mıyım seni? Bundan sonra daha sık geleceğim. Tamam mı güzelim?? dedi. Kız başını salladı. Yaşlı adam onu öptü, vedalaşıp odadan çıktı. Hemşire de çıkması gerektiğini söyledi ve çıktı. Kız bu sefer mutluydu sanki. Aynaya geçip saçlarını düzeltti. Hemşire dedenin arkasından gitti hemen. Kızın yazdığı kağıdı aldı ve ?İlk defa yazdı.? Dedi. Dedesi iyi akşamlar dileyip gitti. Sabah kahvaltıdan sonra doktor gelip ona da yazmasını söyledi. Yazdıklarını okuduğunu, artık ona da yazmasını istediğini söyledi. Kendi iyiliği için olduğunu da anlattı. Kız yazdı yazdı. Doktor konuştu. Okudu, yorum yaptı, kız başıyla yanıt verdi ve öğle vakti gelince yemek yediler. Bir hafta öyle geçti. Kız anlattı, doktor dinledi. Ama sürekli yazdı. Tek çaresiydi. Hem doktorun hem de kızın çünkü yaşadıkları? Bir yaz günüydü.Bundan dört yıl önce.Babası annesiyle birlikte tatile çıkmışlardı. Tek kızlarını dedesine emanet etmişlerdi. Dedesi de yalnız yaşıyordu. Arada sırada seyahatlere çıkardı. Bu sefer esmer kızla beraber kalmışlardı. Gemiyle gezi çok hoşlarına giderdi anne babasının. O yüzden yine gemiyi tercih ettiler ve Akdeniz?e doğru açıldılar. Dede ve torun onları limandan yolcu ettiler. Herkesin yüzü gülüyordu. Çok konuşmazdı mavi gözlü kız. Anlatacakları vardı fakat çok değil. Dersleri iyiydi ama çok fazla konuşmazdı yinede. En çok dedesiyle konuşurdu. O gün limanda da en çok onunla konuşmuştu. El salladılar anne babasına. Annesinin boynunda beyaz iğne oyalı bir tülbent vardı. Çok güzel görünüyordu. Gemiyi yolcu ettiler. Evlerine döndüler. Zaman geçti annesiyle konuştu kız telefonda. Sesi bir tuhafı sanki. Ya da kız öyle hatırladı. Kapattı telefonu. Birkaç saat geçmedi ki haber düştü ajanslara. ?Akdeniz açıklarında bir yolcu gemisine yerleştirilen saatli bombalar büyük patlama yaptı. Gemideki Türk yolcuların güvenliği hakkında bilgi yok. Geminin adı?? Bir çığlık attı kız. Hiçbir zaman atmadığı bir çığlıktı bu. Dedesinin boynuna atladı ve ağlamaya başladı. Dedesi ?Belki bir şey olmamıştır? diyordu sürekli. Kızı koltuğa bıraktı. Telefona sarıldı ama bir sonuç elde edemiyordu zavallı adam. Sonunda oturup beklemeye başladı. Kız ağlıyordu sürekli. Telefon çaldı. Yaşlı adam titreyerek açtı ve o anda haber geldi. Cenaze işlemleri için sonra arayacaklarını bildirdiler. O sırada amcası telefon etti ve son durumu öğrendiğini söyledi. Hemen yola koyuldu. Cenazeleri amca halletti. Kız ağlıyordu. Dedesi ona sahip çıkmaya çalışsa da onunda hali kalmamıştı. Güzel kız, son bir kez anne ve babasını görmek istedi, istemeyerek de olsa mecbur kalındı. Kız son kez onları yüzüne baktığında tanıyamamıştı. Yüzleri, vücutları yanıktı. Annesinin de tek kolu yokmuş gelen cenazede. O anda çığlık atmak istedi kız. Ama atamadı. O günden beri atamadı. Kendi de istemedi bir daha ne konuşmayı ne de çığlık atmayı. Dedesiyle beraber birkaç ay yurtdışında kaldılar. Üç yıldan beri bu hastanenin siyah saçlı, mavi gözlü, güzel kızı. Dedesi de gelir görmeye arada bir. Ama o konuşacaktır. Kendini gördüğünden beri o gemide, konuşacaktır, ama mutlaka konuşacaktır.

Yazar: hikayeleri

hikayede.COm hikaye hikayeler hikayeleri hikayesi sitesinde Bu masal fikra siir yazi mesaj makale toplamda 21, bugün ise 0 kez görüntülenmiş