Bugün ayrılığın ilk günü.Pek bir ÅŸey hissetmiyorum aslında.BildiÄŸim ve sakladığım herÅŸey gözümün önünde,beynimin içinde beni hırpalayıp duruyor.Dostlarım arıyor biliyorlar ki canım sıkkın aÄŸlamklıyım üstelik boÄŸazımda bir ÅŸeyler düğüm düğüm konuÅŸup anlatamıyorum.Ayrıldık diyemedim henüz kimselere.Onların hali benden de tuhaf olacak biliyorum.Acıklı bir ifade olacak yüzlerinde,aÄŸlamaklı bakacaklar bana benden de aÄŸlamaklı,ve benim garibime gidecek bu halleri.Henüz canım çok acımıyor çünkü. Beni aldattığını öğrendiÄŸim gün yaÅŸadığım acıdan büyüğü olmaz ki zaten.KeÅŸke sadece çekip gitseydin.başın dik sadece sevmiyorum artık deyip çekip gitseydin.Bir baÅŸkası olmadan kendini böyle ayaklar altına atıp suçlu suçlu yüzüme bakmak zorunda kalmadan.Saçama sapan hatıralar bırakabilseydin hiç olmazsa.Ve ben avuntularımla çürüseydim bu evde. Biliyorum canım yarın daha çok yanacak taze yaranın acısı hissedilmez de eskidikçe daha çok yakar.Ve kabuk baÄŸlar bir zaman sonra ben geriye dönüp baktığımda sadece puslu bir ayrılık akÅŸamı hatırlarım ve yıllar sonra seni andıkça yine böyle aÄŸlarım…