Kara Kurbaga
mavilik..
Karakurbaga yirmi yedi ocak gecesi sehrin kuzey yakasindaki evini terkedip gitti. O gece sehirdekiler, karakurbaganin neden viraklamadigini düsünüyorlardi. Sehre dogru viraklayan kurbaga göçmeye karar verdigi gün susmak zorunda kalmisti. Yosun yatagini, ivir zivir esyalari toparlayarak nehir kiyisina yüzdü. Büyükçe bir nilüfer yapragina veda mektubunu yazdi.
Yirmi sekiz ocak sabahi, merakli birkaç adam kurbagayi aramak için yola koyuldular. Adamlardan biri su ürünleri uzmaniydi. Digeri tankerlerle evlere su tasiyan bir firmanin sahibi. Bir digeri de çevreyi koruma dernegi kurucu üyesi.
Karakurbaganin veda mektubu sehrin büyük meydaninda halka karsi okundu. Herkes gözyaslari içinde çilginca alkis tuttu. Müzeler genel müdürü bu kiymetli bir vesikadir diyerek mektuba el koydu. Onu büyük bir cam fanus içinde turistlere göstermek istiyordu.
Hiç kimse ama hiç kimse kurbaganin nereye gittigini merak etmemisti. Çirkin, zavalli ve kaygan karakurbaga kimin umurundaydi.
Yillar sonra mavi gözlü bir çocuk, müzeyi gezerken veda mektubunu gördü. Babasina nilüfer yapraginin niçin müzeye konuldugunu sordu.
Baba, o bir mektuptur dedi. Karakurbaganin göçünü anlatiyor. Okursan daha iyi anlarsin. Mavi gözlü çocuk mektuba egildi ve okumaya basladi ; ‘’Bana sehre dogru viraklayan kurbaga adini siz verdiniz. Yillar var ki nehrimi kirletmemeniz için haykiriyorum. Artik evimi terketmek zorundayim. Size yalnizligi, kirletilmis güzellikleri ve sunî aliskanliklarinizi birakiyorum. Içimde sakli kalan binlerce satir var.
Viraklamak nedir bilemezsiniz. Bizim de gönlümüzce aglamaya, anlamaya, yasamaya hakkimiz var. Bunu bilemezsiniz. Ben sizin halinize aglamiyorum. Evimi terkedecegim, onun için üzülüyorum.
Bu nehrin anlami, yosun baglamis kurbaga yuvalarinda saklidir.Sizin gözleriniz mavi. Ama benim nehrim kahverengiye çaliyor. Içinizde bir kurbaga barindiramayacak kadar küçüldünüz.. Nehir akip giden bir yoldur. Asirlardir bu yolu izliyor atalarimiz. Yosun bahçelerinde büyüyor çocuklarimiz. Kirli nehir, solmus beyaz bir gül gibi dagilir gider. Siz hiç günesin misafir olmadigi karanlik bir yuvada yasamak ister misiniz ? Ben istemem Yine de aglamayacagim. Içinizdeki nehirleri soldurmussunuz, benim nehrim solmus ne çikar.
Mavi gözlü çocugun içi burkulmus, gözleri dolu dolu olmustu. Babasina döndü sorular sormaya basladi ; Içimizdeki nehrin anlamini ögrenmek istiyordu.
Bütün israrlarina ragmen baba, sorulari cevapsiz birakti. Dogrusu ne diyecegini bilememisti.
Mavi gözlü çocuk karakurbaganin neden göçtügünü anlamak istiyordu. Söylemek istedigi önemli düsünceleri vardi. Son bir kez daha babasina döndü ve ‘’içimdeki nehrin kurumasini istemiyorum’’ dedi. Hem hiç bir kurbaga nehrini terketmesin. Ya da benim gözlerim mavi olmasin.
Yorum Yapin
Yorum yapabilmek icin giris yapmalisiniz.