Kaybetme Korkusu..
Tam gögsünüzün ortasinda bir yeriniz aciyacak… Evinizin sizi içine sigdiramayacak kadar dar oldugunu fark edeceksiniz… Sokaga firlayacaksiniz… Sokaklar da dar gelecek… Tipki vücudunuzun yüreginize dar geldigi gibi… Ne denizin mavisi açacak içinizi, ne piril piril gökyüzü… Kendinizi tasiyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksiniz… Birileri size bir seyler anlatacak durmadan… “Önemli olan saglik.” “Yasamak güzel.” “Bosver, her sey unutulur.” Siz hiçbirini duymayacaksiniz… Gözyaslarinizdan etrafi göremez hale geleceksiniz. Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarinda ölmek isteyecek kadar çok seveceksiniz… Hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz… “Ölüme çare bulundu” ya da “Yarin kiyamet kopacakmis” deseler basinizi kaldirip “Ne dedin?” diye sormayacaksiniz… Yalniz kalmak isteyeceksiniz… Hem de kalabaliklarin arasinda kaybolmak… Ikisi de yetmeyecek. Geçmisi düsüneceksiniz… Neredeyse dakika dakika.
Onunla geçtiginiz yerlerden geçmek isteyeceksiniz… Gittiginiz yerlere gitmek… Bu size hiç iyi gelmeyecek… Ama bile bile yapacaksiniz. Biri size içinizdeki aciyi söküp atabilecegini söylese, kaçacaksiniz… Aslinda kurtulmak istediginiz halde, o aciyi yasamak için direneceksiniz. Hayatinizin geri kalanini onu düsünerek geçirmek isteyeceksiniz… Aksini iddia edenlerden nefret edeceksiniz… Herkesi ona benzetip… Kimseyi onun yerine koyamayacaksiniz… Hiçbir sey oyalamayacak sizi… Ilaçlara siginacaksiniz… Birkaç saat kafanizi bulandiran ama asla onu unutturmayan… Sadece bir müddet buzlu camin arkasindan seyrettiren… Bütün sarkilar sizin için yazilmis gibi gelecek… Bogaziniz dügümlenecek, dinleyemeyeceksiniz… Uyumak zor, uyanmak kolay olacak… Sabahi iple çekeceksiniz… Bazen de “Hiç günes dogmasa” diyeceksiniz. Ne geceler rahatlatacak sizi ne gündüzler… Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksiniz… Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önünüze çikana sarilmak isteyeceksiniz…

Nafile… Düsüncesi bile tahammül edilmez gelecek… Rüyalar göreceksiniz, gerçek olmasini istediginiz… Her siçrayarak uyandiginizda onun adini söylediginizi fark edeceksiniz… Telefonun çalmasini bekleyeceksiniz… Aramayacagini bile bile… Her çaldiginda yüreginiz agziniza gelecek… Aglamakli konusacaksiniz arayanlarla… Yüreginiz burkulacak… Caniniz yanacak… Bir daha sevmemeye yemin edeceksiniz. Hayata dair hiçbir sey yapmak gelmeyecek içinizden… Onun sesini bir kez daha duymak için yanip tutusacaksiniz… Defalarca aradigi günlerin kiymetini bilmediginiz için kendinizden nefret edeceksiniz… Yasadiginiz sehri terk etmek isteyeceksiniz… Onunla hiçbir aninizin olmadigi bir yerlere gidip yerlesmek… Ama bir umut… Onunla bir gün bir yerde karsilasma umudu… Bu umut sizi gitmekten alikoyacak… Gel gitler içinde yasayacaksiniz… Buna yasamak denirse…

hikayede.COm hikaye hikayeler hikayeleri hikayesi sitesinde Bu masal fikra siir yazi mesaj makale toplamda 5, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Adam yorgun argın eve döndüğünde beş yaşındaki oğlunu kapının önünde kendisini beklerken buldu. Çocuk babasına, saatte ne kadar para kazandığını sordu. Zaten yorgun gelen adam, oğluna “Bu senin işin değil” diyerek karşılık verdi. Çocuk dayattı: “Babacığım lütfen bilmek istiyorum” dedi. Adam, “Bu kadar çok bilmek istiyorsan söyleyeyim” dedi, “saatte 20 dolar kazanıyorum.” Bunun üzerine çocuk, babasından bir istekte bulundu: “Peki Babacığım, bana 10 dolar borç verir misin?” dedi. Adam, daha çok sinirlendi: “Benim senin saçma oyuncaklarına ya da benzeri şeylerine ayıracak param yok” dedi. “Hadi derhal odana git ve kapını kapat.” Çocuk sessizce odasına çıkıp, kapısını kapattıktan sonra, adam sinirli sinirli düşünmeye başladı: “Bu çocuk nasıl böyle şeylere cesaret eder?” dedi kendi kedine. Aradan bir saat geçmiş, adam biraz daha sakinleşmişti. Çocuğuna, parayı neden istediğini bile sormadığı geldi aklına. Yukarıya, çocuğun odasına çıktı ve yatağında uzanan Çocuğuna, uyuyup uyumadığı sordu. “Hayır uyumuyorum” diye yanıtladı çocuk. Adam, çocuğundan özür diledi: “Sana az önce sert davrandığım için üzgünüm ama uzun ve yorucu bir gün geçirdim, yorgundum” dedi. Ve elindeki parayı uzattı: “Al bakalım istediğin 10 doları.” Çocuk sevinçle haykırdı: “Teşekkürler Babacığım” dedi ve yastığının altında sakladığı buruşuk paraları çıkardı, elindeki parayla birleştirdi, tümünü tane tane saymaya başladı. Oğlunun yastık altından para çıkarıp saydığını gören adam, yine sinirlendi: “Paran olduğu halde neden benden para istiyorsun?” diye bağırdı, “benim senin saçma çocuk oyunlarına ayıracak zamanım yok.” Çocuk, babasının bağırmasına aldırmadı bile: “Fakat yeterince param yoktu ki… Ancak simdi tamamlayabildim” dedi ve elindeki paraların tümünü babasına uzattı. “İşte sana 20 dolar, Babacığım” dedi, “simdi bir saatini alabilir miyim?”

hikayede.COm hikaye hikayeler hikayeleri hikayesi sitesinde Bu masal fikra siir yazi mesaj makale toplamda 14, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

bir gün Linda arkadaşı vendy le geziyormuş.
Konuşmuşlar karar vermişler ormana gidelim diye

Linda:ben ormana gelicem sana söz veriyorum Vendy
demiş.

Vendy:bak söz verdin geliceksin söz geri alınmaz.
demiş.

linda:tmm da annem izin vermesse ya nolucak.Vendy

Vendy:valla banane artık söz verdin geliceksin izin vermesslerde kaçıcaksın demiş.

Linda:hyr ben kaçmam bir kere tm mı sen git o zaman demiş .

Vendy.aman sende a mmada korkak şeymişsin kaç gitsin ne olucak ki

Linda:tmm tmm da ablam herşeyi annemle babama söylüyor.Annem bana hep demişti.orman çookkk tehlikeli bir yer diye bende kanmıştım.

Vendy:tmm da ablanada bir çare buluruz.Ben şimdi eve gidiyim yarın yine grşrz.by bye

Linda:by bye

Linda eve geldiğinda annesi ve babası sordu.ne yaptın kızım bugün dedi Linda yalan atmıştı.Yalan çok kötü bir şeydi ama yine yalan atıyordu.

Linda:anne yalan çok kötü birşeymi?

anne:evt kızım sen hiç bir zaman yalan atma tm mı? biz sana güveniyoruz.Güvenimizi boşa çıkarma tm mı?

Linda:peki anne diyerek odasına gitti.

Düşündü ben yarın ormana gidemiyeceğim dedi.

Linda:ama söz verdim ki neyse uyuyum yarın ola hayır ola dedi ve uyudu.

sabah olmuştu

Linda :anne ben kahvaltıdan sonra dışarı çıkabilirmiyim dedi.

anne:peki kızım dedi.

Linda:Linda vendy i görmüştü.koştu yanına

Linda:vendy vendy ben senle gelmiyeceğim yalan çok kötü bir şey

Vendy:neden ki bence yalan çook güzel bir şey

Linda:ama ben gelmicem. by bye

Vendy:dur dur Linda bana söz verdin ama

Linda:ben sözümü tutamadım anneme bunların hepsini söylücem bye by.

Vendy:öff by

Linda eve geldiğinde hepsini anlattı. ama
annesi ve babasına herşeyi anlattı çok kızdılar ama söylemesinede sevindiler.Ve Linda artık yalan atmıyor uslu uslu oyun oynuyordu.:):):)

hikayede.COm hikaye hikayeler hikayeleri hikayesi sitesinde Bu masal fikra siir yazi mesaj makale toplamda 8, bugün ise 0 kez görüntülenmiş