İstanbul’da medfun velîlerden “Merkez Efendi”, bir gün sevdiklerine; - Her ne yapacaksanız, “Allah için” yapın! buyurdu. Hatta İslâma hizmet ederken de niyetiniz halis olsun. Yoksa karşılığını göremezsiniz âhirette.
- İslâma hizmet etsek de mi? dediler.
- Evet, buyurdu.
- Hikmeti ne efendim?
- Çünkü cenab-ı Hak kendi dînini fasık ve facir kimselerle de kuvvetlendirir. Onun için İslâma hizmet bile olsa, “Allah için” yapılmadıkça kıymeti olmaz.
Şöyle devam etti:
- Âhirette kulun “İhlâslı” ve “İhlâssız” amelleri ayrılacak. İhlâssız ameller için; “Sen bunları kim için yaptınsa, mükâfatını ondan iste!” denecektir.Kalb temiz ise…
Bir gün de sohbetinde;
- Kardeşlerim, mühim olan kalbdir, buyurdu. Yâni kalbin temizliğidir.
- Kalbin temizliği nasıl anlaşılır? dediler.
- Temiz kalb, bir haram karşısında titrer, buyurdu. Eğer titremiyorsa o kalb kararmıştır. Beynindeki bilgiler de vebaldir onun için.
Ve ekledi:
- Hadîs-i şerîfte; “Yâ Rabbî! Bana faydası olmayan ilimden sana sığınırım” buyuruldu.
Sordular yine:
- Îmanın parlaklığı ne ile ölçülür efendim?
- İcraatındaki hassasiyetle.
- Nasıl yâni?
- Yâni o kimse, konuşurken, alışveriş yaparken, “Allahın rızâsını” mı düşünüyor, yoksa “İnsanların takdîrini” mi? Niyet çok mühim.
Şöyle devam etti:
- Hadîs-i şerîfte; “Allahü teâlâ sizin şekillerinize ve işlerinize değil, niyetinize, yâni o işi ne için yaptığınıza bakar” buyuruldu. Allahü teâlâ, âhirette soracak herkese.
- Ne soracak hocam?
- “Nasıl yaptın?” değil, “Niçin yaptın?” diye soracak. Yâni ne niyetle yaptığını soracak. O “Niçin?” sualinin cevabı mühimdir işte.
Şöyle bitirdi:
- Eğer “Allah için” yapmışsa çok iyi. Yoksa, hiç kıymeti yok.

Rabbim(c.c.) yapmış olduğumuz tüm işlerimizde rızasını gözetmeyi
cümlemize nasip etsin inş.

Asrı Saadette ticaretle uğraşan bir tacir mümin vardı. Bu tacir ticaretinde helal haramı gözetir. Allah ve Resulü için bu ticareti yapar, herkesin hakkına riayet ederdi. Ticaretini Şam ile Medine arasında gerçekleştirir çoğunlukla da ticaret kervanları ile hareket etmez, tek başına yolculuk yapmayı severdi.

Bir alacağını almış, satacağını da satmış . ve Şamdan Medine ye doğru hareket etmişti. Epeyce yol almıştı ki, baştan aşağı silahlı bir eşkıya ile karşılaştı. Eşkıya bu mümin taciri tehdit etti;
`Mallarını şuraya indir, develerini de şu ağaca bağla.`
Mümin tacir:
`Mallarım senin olsun, beni bırak gideyim.
Eşkıya;
`Bugüne kadar soyup da öldürmediğim kimse yok Senin hem mallarını alacağım, hem de canını.`
`Madem beni öldürmeye kararlısın, senden son bir talebim var`
`Söyle talebini`
`Ben Müslümanım abdest alıp, iki rekât namaz kılayım ondan sonra beni öldür.`
Eşkıya izin verir. Tacir önce abdestini alır, sonra da İki rekât namaz kılar ve ellerini Rabbine açar:
Ya Vedud! Ya Vedud! Ya . Zel-arşil-mecîd! Ya Mübdi, Ya Muid! Ya Feaalün lima yürid! Eselüke bi-nuri vechikel-lezi melee erkane arşike ve eselüke bi-kudretikel-leti kadderte biha halkake ve bi rahmetike-lleti vesiat külle şeyin. La ilahe illa ente. Ya Muğis, eğisni! Ya muğis, eğisni! Ya muğis, eğisni!
Mümin tacirin duası bitmişti ki, çok garip bir hadise meydana gelir. Birden beyaz bir at üstünde yeşil elbiseli, elinde de harbe olan bir süvari peyda oldu. Eşkıya şaşırmış, ne yapacağını bilemez bir durumda idi. Eşkıya, taciri . ve malları unuttu, ortaya çıkan bu süvariye saldırdı. Süvari bir darbe ile eşkıyayı yere düşürdü.
Süvari tacire dönerek: `Öldür bu eşkıyayı` dedi.
`Ben hayatımda kimseyi öldürmedim, insan öldürmeyi hoş görmem. Beni bağışla.`dedi.
Sonra süvari eşkıyayı bir darbe ile öldürdü.
Tacir sordu: `Sen kimsin?`
`Ben üçüncü kat gökte duran bir meleğim. Bu adamı öldürmeyi Allah Teala bana nasip etti. Sen namazından sonra ellerini kaldırıp duaya başladığında, gök kapılarının çalındığını duyduk, öyle şiddetle çalınıyordu ki. Mühim bir hadisenin olduğunu anladık. İkinci defa dua ettiğinde gök kapıları açıldı. Üçüncü defa dua ettiğinde, Allah Teala, Cebrail Aleyhisselamı görevlendirdi.
Cebrail Aleyhisselam şöyle dedi:
Dua eden falan mümini kim kurtaracak` Ben talep ettim de görevlendirdiler. Ey Allah Teala ın mümin kulu! İyi bil ki! Senin yaptığın bu duayı kim yaparsa Allah Teala onun sıkıntısını giderir, ona yardım eder.`
Bu hadiseden sonra mümin tacir yola koyulur ve Medineye varır. Soluğu Kâinatın Efendisi Sallallahu aleyhi ve sellemin huzurunda alır ve başından geçen hadiseyi anlatır. Taciri dinleyen Kâinatın Efendisi Sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurur:
`Muhakkak ki, Allah Teala sana esma-i hüsnayı telkin etmiş. O isimlerle Allah Tealaya dua edilirse, istenen verilir.`

Bahtiyar Yedi Kişi!

Ebu Hureyre (R.A) şöyle anlatmıştır:

Resûlullah (S.A.V) buyurdular ki: `Yedi kişi var, Allah onları hiçbir gölgenin olmadığı kıyamet gününde kendi gölgesinde gölgeler:

Adil imam,

Allaha ibadet içinde yetişen genç,

Tekrar dönünceye kadar kalbi mescide bağlı olan kimse,

Allah için birbirlerini seven, Allah rızası için biraraya gelip, Allah rızası için ayrılan iki kişi,

Güzel ve makam sahibi bir kadın tarafından davet edildiği halde: Ben Allah tan korkarım deyip icabet etmeyen kimse,

Sağ eliyle verdiğini sol eli görmeyecek kadar gizli bir şekilde sadaka veren kimse,

Allah ı tek başına zikrederken gözlerinden yaş boşanan kimse.`

(Buhârî, Müslim, İmam Malik, Tirmizî, Nesâî)
CENAB-I HAK BU KİŞİLERİN ZÜMRESİNE DAHİL EYLESİN