hayat
Gene ayni yerden yaziyorum sana… Sen ayni yerde misin bilinmez. Sevgilim gidisinin arkasindan aylar geçti, yila döndü. Belki geleceksin diye bekledim. Gelecek misin?
Giden unutulurmus bebegim.. Ben unutamadim, gidisinden sonra çok agladim, sensizlige dayanamadim, sensizlikte yandim. Sonra elime kalemimi alip hep sana yazdim. Kitapligimda çok siirlerim var, çok sevdalari anlatan yazilar, hepsi sana…
Aslinda sen unutulursun, gidenlerin hepsi unutulur ama ya yasananlar… Unutmaya çalisirken hatirlana o anlar.. Sana bunlari hatirlatiyorum ben unutmasam da belki sen unutmussundur diye… Aglamiyorum da artik çünkü sen ögrettin bana gülmeyi, sen ögrettin bana hayatla alay etmeyi… Bana o kadar sey ögrettin ki, beni bastan yaratan sen oldun. Simdi nasil unutayim, kendime baktikça hatirliyorum seni…
Simdi seni çok özlüyorum çok…ama biliyorum sende unutmadin beni gittigin yerlerde…gözünde arkada olmasin sevdigim beni biraktigin yerde yasiyorum seni… Sensizlikte zor çekilmiyor ama bunu bile ögrettin bana… Daha neler neler ögrettin… Tek basima yasayabilecegim bir ask biraktin bana…
Sen bana güzelligi, dogrulugu biraktin ve bir gün beni arasan ayni yolda bulacaksin.
Senden sonra ayakta durmakta zorluk çektim, farkindasin biliyorum ara sira yikildim. Simdi ayakta durabiliyorum ama arada seni yanimda istiyorum. Bir ariyor sesini duyuyorum, yüzünü görmesem de rahatliyorum. Sana bir defa sikica sarilmak istedigimi söylüyorum. Dayanamayacagini söylüyorsun. Simdi sensiz yollardayim,gelmeyecegini bilsem de beni bulunmayan bir dürüstlükle sevdigini ve hep sevecegini biliyorum….