Evet arkadaslar nerde kalmistik ha hatirladim dunyaya bir zavalli daha
geldi ,diyorduk.Kim bu zavalli diye hepiniz cok merak ediyorsunuz, degil mi?
söyleyeyim biz zavalli insanlar evet eveet biz zavalli insanlar nesli tukenen
pandalar degil iziz zavalli olan neden mi?
- Anlatayayim!
Söyleyin bana sizin,arkadaslarinizin veya ailenizin?
-Sizin yerinize ben anlatayim;kavgala,kavgalar sonucu ölen veya yaralanan
insanlara bakma dikkatinizini cekerim sadece bakmak hangimiz ustu basian icersinde olan bir adami arabamizin o tertemiz koltuklarina aliyoruz,ya da aliyorum.Icinize bir suphe dustu dimi?Hangimiz diye ?
ben söyleyeyim hic birimiz ne siz ne ben ! söyleyin bana bu durumda zavalli olan nesli tukenen pandalar mi yoksa biz insanlar mi?her gecen gun dunyaya bir zavalli bir kac zavalli daha doguyor bence dogmuyor öluyor
ama neyse …
bu hikayenin sonu gelmez zaten siz hikayenin sonunu gayet iyi bilyorsunuz sadece ben ufak bir örnek verdim.

KuBRA ZORLU

Yazar: zavalli

Yılların eskitemediÄŸi hüznümsün sen.Hani yıllanırda kıymetlenirmiÅŸ ÅŸaraplar bu deÄŸil senin tadında vazgeçemediÄŸim.Her günümü yeni baÅŸtan yaratanımsın sen.YaÅŸanmamış baharlar doÄŸmamış güneÅŸler getirenimsin.Papatyadan taçlar taktın saçlarıma.Varlığın nasıl da güzel yaraÅŸtı hayatıma. Seni sevdiÄŸim ilk günümsün benim.CoÅŸkuyla akanımsın yüreÄŸime ve yaÄŸmur ardından içime çektiÄŸim toprak kokusu,tertemiz,arınmış. Åžimdi her yanımdasın benim köklenmiÅŸ bir sevda uÄŸruna yaÅŸadığım. Seni öyle çok özledim ki bu gün kendimi dağıtmak geliyor içimden.İçip içip yollarda sızmak,periÅŸan olup aÄŸlamak,acınacak hallerde olmak geliyor .Sahilde uzanıp gece çökerken bir yıldız kaysın diye beklemek,aÄŸlamak sevdiÄŸim aÄŸlamak dalgalar gibi sahile vura vura ve o sahilde taÅŸ olup kalmak geliyor.Sen bilemezsin sensizliÄŸi.Nasıl bir sancıdır döner durur ve nasıl acıtır sol yanında derin bir hançer yeri. Bu ömür bundan böyle kimsenin deÄŸildir.Benimde hakkım yok bilirim senin olanı harcamaya.YüreÄŸimi parça parça ayırıp kanatmaya.Sen varsın içinde sen, en korunaklı yerinde,söküp baÄŸrımdan atsam benim canım yanmaz,ya da kesip ÅŸah damarımı kanımı akıtsam sen akıp gidersin kan yarine avuçlarımdan.Dayanamazsın Åžimdi sensizliÄŸimin 3. günü ve ben daha çok senim baÅŸtan tırnaÄŸa.Gözlerim kan çanağı oldu aÄŸlamaktan , o bakmaya doyamadığın deÄŸilim artık.Saçalrımda papatyalarım soldu,ben papatyadan taçlar yapmayı bilmem,ellerim tutulur…Elimi atsam kuruyor zaten bütün papatyalar.Baharlarımı kaybettim sevdiÄŸim.Gel ne olursun,ışıklar getir sevilmeler getir bana katıksız.Çayımda zehir ol.Gel sevdiÄŸim.Yüzümde elinin sıcaklığı yakıyor gel de dinsin kavrulmuÅŸluÄŸum.Hiç gitmemiÅŸsin gibi ÅŸehir de unutsun yokluÄŸunu bende unutayım.Sen yeter ki gel.Sokaklar da hala yankısı var adımlarının bu başımda son sarhoÅŸlığum.Bana beni vurdurmadan,bu ÅŸehri başıma yıktırmadan gel…

Yazar hikayeler

Uzun zaman önce bir balıkçı köyünde güzeller güzeli bir kız yaşarmış.simsiyah saçları kadife yaz gecelerini hatırlatırmış.Bütün köy uzaktan bakarmış güzelliğine o hiç kimseyle konuşmaz,her sabah deniz kıyısına iner öğlene kadar orada kalır.Güneşin dalgalarla yakamozlanışını seyredermiş.Öğlen yine sessiz evine dönermiş.Bahçesinde güllerin en güzelleri papatyaların en narinleri yatişir,yaseminlerin kokusu bütün köyü sararmış.Yapayalnızmış.Hikayesini bilirmiş bütün köy ve tuttuğu yasa saygı duyar onu hiç rahatsız etmezmiş. Günlerden bir gün yine uyanıp hazırlanmış güzel kız deniz kıyısına doğru yola koyulmuş.Havada ağır bir yağmur kokusu fırtınanın habercisiymiş.Bütün balıkçılar barınaklara çekmişler teknelerini ve herkes aceleyle evine dönmüş.Kız usulca oturmuş kumsala.yemyeşil gözleri çok uzaklara dalıp gitmiş.İyice bulutlanmış gökyüzü ve denizde kurşuni bir aydınlık arkasından rüzgarda katılmış fırtınanın dansına.Saçları uçuşmaya başlamış güzeller güzelinin,son kalanlarda evlerine girmişler bir sessizlik çökmüş ki köyün üstüne güzel kızın yasından ağır.Bir gök gürlemesi duyulmuş ve bardaktan boşanırcasına başlamış yağmur rüzgarsa vura vura kıyıları,denizle kavuşmuş.Köylü biliyormuş bu fırtınadan kaçamazsa kurtulamayacağını,o incecik narin bedenin,yıllanmış yasına dayandığı gibi bu afete dayanamayacağını ama gidememiş kimseler yanına.İhanet gibi gelmiş onu yolundan döndürmeye çalışmak.Fırtınanın sesi yavaş yavaş yitip gitmiş,rüzgar bırakmış kollarındaki denizi ve bulutlar gözyaşları gibi süzülüp gitmişler gökyüzünden.Güneş yine yüzünü göstermiş yeryüzüne,yıllanmış sevgilisine kavuşmanın mutluluğuyla bir başka parlamış. Köylüler aceleyle kıyıya koşmuşlar belki bir mucize olmuştur,güzeller güzeli kurtulmuştur diye.Ama beklenen mucize olmamış sahilde ne o güzel kız nede ondan bir iz bulamamışlar.Bu teslimiyetin sebebini biliyormuş hepsi ama yine de ağlamışlar.Yıllanmış bir acının son ağıtıymış bu sessiz kayboluş.Giden sevgilinin ardından kendini unutan güzeller güzelinin yıllarca unutulmayacak hazin sonuymuş. Sevdiğime: Sevdiğim seninle yaşanan ve yaşanacak bütün mutluluklar bu öyküde olduğu gibi sadakatle ve inaçla yaşansın.Ve sensiz bir ömür yaşanacaksa tanrı beni de yanına alsın.

Yazar: Misafir